رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۲۳ مهر ۱۳۹۸

ورزش و زندگی - نمایش محتوای صدا

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

ورزش و زندگی

 

ورزش را به عنوان «هرگونه فعالیت یا تجربه که باعث احساس لذت و نشاط می شود» تعریف می کند. افراد به دلایل مختلف و در سطح متنوعی از رقابت، در ورزش شرکت می کنند. انگیزه فرد نسبت به ورزش کردن ممکن است به میزان وسیعی بین آن که ورزشکار تفریحی است و آن که ورزشکار حرفه ای است، تفاوت کند. البته، فواید بالقوه مشارکت در ورزش می تواندبه مراتب از نتایج کوتاه مدت آن مانند برنده شدن در مسابقه، فراتر رود. جدا از میزان درگیری فرد در ورزش، بقای سلامت می تواند جزء مهمی به شمار آید.

فواید ورزش در طول زندگی

«تمرین کردن» جزء بسیار با ارزشی از ورزش است که باعث پیشگیری از بیماری و ناتوانی جسمی می شود. الگوی زندگی اگر شامل تمرین منظم باشد، فواید طبی چشمگیری به همراه خواهد داشت. یک برنامه مناسب ورزشی، سلامت را تضمین می کند و خطر بسیاری از بیماری های شایع پزشکی را کاهش می دهد. بنابر این، ورزش مرتب می تواند طول عمر را افزایش دهد، از احتمال بیماری های خاصی پیشگیری کند. اثرات ویژه و بالقوه تمرینات منظم عبارت است از: افزایش قدرت و تحمل بدنی، بهبود انعطاف پذیری، بهبود احساس سرزندگی و سلامت و نیز کیفیت زندگی. ورزش منظم می تواند فشار خون را کاهش دهد، وضعیت قلبی- عروقی را بهبود بخشد، درصد چربی بدن را کاهش دهد و وضعیت چربی های انباشت شده را بهبود بخشد. آن زندگی که همراه با شرکت در ورزش باشد، کمک می کند تا جلوی بیماری های قلبی- عروقی، پوکی استخوان و بسیاری از وضعیت های پزشکی گرفته شود. همچنین ممکن است کمک کند تا از پیشرفت بیماری هایی مانند بیماری قند و فشار خون جلوگیری شود. در ضمن، می تواند ناتوانی های ناشی از این بیماری ها را نیز کاهش دهد.

برای افرادی که دچار نقایص جسمی در اثر بیماری یا ضربه شده اند، ورزش اختصاصاً نقش مهمی ایفا می کند. مشارکت در ورزش می تواند از بروز بعضی از عوارض ثانویه بیماری ها و یا وضعیت های پزشکی زمینه ای جلوگیری به عمل آورد. همچنین ورزش کمک می کند تا آن مقدار از عملکرد که باقی مانده است، بهبود یابد و از میزان ناتوانی حاصل از آن نقص جسمانی می کاهد. برای مثال، تقویت اندام فوقانی در فردی که دچار پاراپلژی (فلج در اندام تحتانی قرینه) است، می تواند باعث استقلال در فعالیت های روزانه و تحرک او شود. فعالیت بدنی باعث بهبود کار قلب و عروق و نیروی بدنی می شود و در افرادی که مشکلات پزشکی ندارند، احساس نشاط و سلامت به وجود می آورد. اخیراً مشخص شده که ورزش همچنین برای بیماران نیز مفید است. همچنین ثابت شده است، آن فعالیت های بدنی که به صورت عادی درآمده اند، بخصوص فعالیت های آئروبیک دایمی ممکن است باعث ایجاد بعضی اثرات مثبت روی سلامتی بدن شوند.

در مجموع، فعالیت های بدنی منظم اثرات واقعاً چشمگیری در حفظ سلامت دارند. افرادی که ورزش نمی کنند، این فواید را از دست می دهند. همچنین این گونه افراد در معرض خطر ابتلا به بیماری های پزشکی، به ویژه بیماری عروق کرونر قلب قرار دارند. برلین کولدیتز یک سلسله بررسی جانبی روی اطلاعات به دست آمده از ۴۰ مطالعه انجام دادند و به این نتیجه رسیدند که بیماری عروق کرونر در افراد غیرفعال، ۷/۱ برابر بیشتر از افراد فعال احتمال بروز دارد. سایر مطالعات در برخی بیماریهای ناشی از بیماری های قلبی- عروقی در ورزشکاران نسبت به افرادی که زندگی نشسته و پشت میز دارند، کاهش های چشمگیری نشان داده اند.

اگر از آن دسته از افراد بالای ۳۵ سال هستید که همچنان شیوه‌های تازه برای زندگی سالم‌تر را پیگیری می‌کنید و دنبال راه‌حل‌هایی برای سلامت و شادابی هستید، این یادداشت را بخوانید.

در این یادداشت، یکی از پزشکان مطرح درباره راه و روش زندگی سالم در آستانه میانسالی و میانسالی صحبت می‌کند و اینکه چطور می‌توان با یک برنامه درست ورزشی، سلامت را حفظ کرد.

افراد بالای ۳۵ سال به‌ویژه کارمندان و آنهایی که دارای زندگی کم تحرکی هستند باید ضمن مراجعه به پزشک، نسبت به بررسی مسائلی چون قند خون، فشار خون، چربی خون و دیگر فاکتورهای خطر اقدام کنند، زیرا متاسفانه شمار زیادی از افرادی که مثلا مبتلا به دیابت هستند، از بیماری خود آگاهی ندارند و گاهی در مراجعه برای بررسی بیماری‌های دیگر و پس از انجام آزمایش‌ها معین می‌شود که فرد به این بیماری مبتلا شده و این بی‌اطلاعی می‌تواند بر شدت بیماری بیفزاید.

توصیه می‌شود افراد به‌طور میانگین سه تا پنج روز در هفته به انجام یک برنامه ورزشی هوازی با شدت متوسط بپردازند، به این صورت که هربار بسته به شرایط فرد از ۲۰ تا ۶۰ دقیقه فعالیت‌های ورزشی همچون پیاده‌روی تند، استفاده از دوچرخه ثابت یا متحرک، استفاده از دستگاه تردمیل یا شنا و به‌ویژه پیاده‌روی در استخر، ورزش‌های دسته‌جمعی همچون فوتبال و امثال آن را انجام دهند.

شدت متوسط به این معناست که ضربان قلب فرد ۲۰ تا ۳۰ ضربه بیشتر از حالت استراحت فرد باشد که به شکل ساده‌تر و براساس معیار درک شدت ورزش یا بُرگ اسکیل، شخص نتواند سه کلمه را یک نفس و پشت سر هم بیان کند.

بهترین زمان برای ورزش کردن صبح‌های زود و قبل از صبحانه است و درصورتی که ورزش در این ساعت میسر نشد مردم می‌توانند در هر ساعتی از شبانه‌روز ورزش کنند، به شرطی که دوساعت از صرف وعده غذایی گذشته باشد. البته افراد باید در هنگام شروع و پایان ورزش حرکات کششی انجام دهند و بهتر آن است که دو جلسه در هفته در کنار ورزش برنامه تقویت عضلات مثلا تمرین با وزنه را انجام دهند.