رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۱ آبان ۱۳۹۸

نمایش نگاه - نمایش محتوای صدا

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

نمایش نگاه

نمایش نگاه

 

روزهای پربرکت ماه رمضان، هر کسی را به اندازه ای با خودش همراه می کند و این کار بستگی به همت بندگان خدا دارد.

این روزها، یکی همیشه در حال نمازه و عبادت می کند یکی مدام از خوبیهای ماه رمضان حرف می زند. یکی از مهربانیهای خدا و البته کسی هم هست که حرفهای مردم رو نمی خواهد باور کند، انگار خدا باید برای واژه واژه هر روز سند معتبر بیاورد.

فرزین همراه پدرش که دبیر زیست است در ماه رمضان برای کوهنوردی به کوه می روند و در میان راه مدت کمی استراحت می کنند و پدرش مثالی می آورد از فرزن می پرسد: که آیا دیدی تا به حال کسی چاقو دستش بگیره و انگشتش رو ریز ریز بتراشه و بگه این کار لذت بخشه؟

فرزین تعجب می کند و می گوید این چه حرفیه؟ آدم عاقل هیچوقت این حرف را نمی زند. و پدرش هم دنباله حرفش رو می زنه که اما بعضی ها با سیکار ریه هاشون رو نابود می کنند و بعد می گویند چه لذت بخشه.

فرزین با این مثال متوجه موضوع می شود و به پدرش می گوید که من متوجه این حرف شما شدم. من قصد سیگار کشیدن نداشتم اما با دیدن شما هول شدم و رفتاری نشان دادم که شما فکر کردید از سیگار کشیدن خوشم می یاد و...

نتیجه: خوش بینی به دنبال خودش، نابجا قضاوت نکردن و بد به دل راه ندادن و تصمیم های آنی نگرفتن رو به همراه می آورد. ساده و زود باور به نظر رسیدن بهتره از شک نسبت به دیگران را به دل راه دادن. اون لحظه هیچ چیزی نمی تونه اعتمادت رو به کسی حفظ کنه. پدر فرزین هم اینکار رو انجام داد و نسبت به فرزند از در اعتماد وارد شد.