رونق تولید ملی | دوشنبه، ۲۹ مهر ۱۳۹۸

فرمول 1 - نمایش محتوای تلویزیون

 

 

برنامه های سیما

فرمول 1

 

 

پاسداران زیبایی، سر سبزی و شکوفه های بهاری به پاس همین صفات عالی بهار است که مثل بلبلان و پرنده گان خوش الحان، در وصف نوروز، در وصف بهار و در وصف گلها و باغها از زمانه های خیلی دور به این طرف با اشعار و سروده های بهار گونه شان، بهار را، گلها و سنبلها را، چهچه پرنده گان این فصل جادوگر را  و شرشر آب را بمدح و ثنا نشسته و تمجید شایسته کرده اند که زیبایی این پارچه های شعری و ادبی کمتر از زیبایی و لطف بهاری نیستند و بنوبه خود در انسان شور و احساس و عشق بکار و زندگی و زیبایی بوجود میآورند و انسان را شاد می سازند.

بهار، تغییر طبیعت و تحول زمین از سستی به نشاط و طراوت دوباره است.

بهار، آغاز زندگی تازه و پایان فصل خزان بی روح پاییز و سردی زمستان است که با آمدن آن سبزی و خرمی نمایان می شود. ایرانیان جشنها و آیینهای زیادی دارند که جذابترین آنها آیین نوروز باستانی است. ایرانیان هنگام تحویل سال نو، سفره هفت سین پهن می کنند که هر کدام از اقلا‌م آن نمادی از جهان هستی و طبیعت است.

"سیر" : نماد گندزدایی و پاکیزگی .

"سرکه" : نماد پاک شدن و پاکی محیط و زدودن آلودگی.

"سنجد" : نشانه عشق و مهر.

"سمنو" : نماد خوبی و رشد.

"سبزه" : موجب فراوانی‌, برکت و خوشبختی و شادی.

"سیب" : نماد زایش و برکت در بین مردم ایران زمین.

"قرآن" : کتاب آسمانی مسلمانان , نشانه استواری و ایمان.

"سفره" : نماد گستردگی جهان و سفیدی آن نشانه پاکی و سفید بختی.

"آیینه" : نماد جهان بی‌پایان و بارگاه خداوندی.

"شمع" : آرزوی شادی و روشنایی زندگی و شعله افروخته نماد روشنایی و فروزندگی جاودانه.

"ماهی قرمز" : در تنگ بلور نماد روزی حلا‌ل.

"تخم مرغ رنگ شده" : نشانه رنگارنگی نژادهای مختلف بشری و تاکید بر اینکه بنی آدم اعضای یکدیگرند.

"نان": بنیاد تغذیه و در سفره نشانه برکت و روزی.

"گندم" : نماد روزی‌, فراوانی‌, خیر و برکت در زندگی.

امروزه دهها میلیون نفر از مردم کشورهای آسیایی و خاورمیانه عید نوروز یا سال جدید را بر اساس تقویم شمسی جشن می گیرند. عید نوروز از اولین روزهای بهار آغاز می شود و ابتدای سال جدید در ایران، افغانستان، و برخی از کشورهای آسیایی به حساب می آید.

عید نوروز بیش از هزار سال پیش در مناطق فارس قدیم همزمان با فرا رسیدن بهار و تجدید طبعیت و زنده شدن آن بعد از فصل سرما آغاز می شد تا اینکه امروز قومیتهای مختلف این عید را جشن می گیرند.

این ایام در میان ایرانیها و افغانیها ( آغاز سال نوی ایرانی و افغانی) بسیار بیشتر از مناطق دیگر به چشم می خورد.