رونق تولید ملی | چهارشنبه، ۱ آبان ۱۳۹۸

علی اصغر بهاری - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

علی اصغر بهاری

Loading the player...

علی اصغر بهاری (1284 - 1374) از استادان موسیقی ایرانی و نوازنده برجسته ساز کمانچه بود. وی در دههٔ ۶۰، با فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و محمد موسوی، در «گروه اساتید»، همکاری داشت.

زندگی نامه:

علی اصغر بهاری، به سال ۱۲۸۴ در ناحیه بازار عباس آباد تهران متولد شد. وی اصالتاً اهل بهار همدان بوده است. پدرش نایب محمدتقی خان تا سن ۱۳ سالگی تربیت او را بر عهده داشت. پس از آنکه پدرش ورشکسته شد، مادرش گوهر خانم فرزند میرزا علی خان نوازنده ماهر کمانچه، ناگزیر به همراه خانواده به خانه پدری پناه برد. در این زمان بود که با موسیقی انس گرفت و به کمانچه نوازی پدربزرگش علاقه مند شد. به درخواست مادرش از میرزا علی خان به مدت ۲ سال نواختن کمانچه را آموخت و سپس به مدت ۴ سال در مکتب سه دایی خود به نام های رضاخان، اکبرخان و حسن خان که در یک قرن پیش جزو هنرمندان نامی ایران به حساب می آمدند، دست به تکمیل تجربیات خود در کمانچه نوازی زد. علی اصغر بهاری، از دایی های خود چیزهایی را که باید بیاموزد آموخت تا اینکه در هجده سالگی، همراه با ارکستر ابراهیم خان منصوری در کنسرتی که در یک سالن برپا شده بود شرکت می‌کند و از همین جا آوازه شهرت بهاری به گوش موسیقی دانان می رسد و او را به نام نوازنده خوب و آگاه به نواختن گوش هایی ایرانی می پذیرند. در این زمان بود که با مرگ پدرش، اداره امور خانواده به او، که پسر بزرگ خانواده بود، سپرده شد. پس از چند سال که پیانو به جای سنتور و ویولن به جای کمانچه رواج پیدا کرده بود، وی نیز کمانچه را زمین گذاشت و نواختن ویولن را آغاز کرد و نزد رضا محجوبی به تکمیل آموخته‌های خود در موسیقی ایرانی پرداخت. چنانچه پس از اتمام تحصیل، استادش چنان از حاصل کار خشنود بود که تمام شهریه ای که تا آن زمان به وی پرداخته بود یکجا به او برگرداند. بهاری پس از چندی در مشهد کلاس موسیقی جهت تعلیم می گشاید و یک سال هم با حبیب سماعی استاد سنتور کار می کند و شاگرد تعلیم می دهند و بعداً به تهران می آید و توسط استاد روح الله خالقی به مدرسه موسیقی جهت تعلیم دعوت می شود و در هنرستان شروع به همکاری می نماید. این ایام مصادف بود با گشایش رادیو که او را نیز به همکاری فرا می خواند. در سال 1332 بود که پس از سال‌ها دوری از کمانچه، با علاقه فراوان دوباره این ساز را دست گرفت. در روزگاری که این ساز در حال فراموشی بود و اغلب به دیده تحقیر به آن نگریسته می شد و این ساز مخصوص مطرب‌های دوره گرد تلقی می شد. پس از اجراهای اصفر بهاری در رادیو، دانشگاه تهران از وی دعوت کرد تا به تعلیم هنرجویان این دانشگاه بپردازد. در سال ۱۳۴۶ با دعوت رادیو فرانسه در سالن دلاویل در میان سه هزار بیننده به اجرا پرداخت. وی با همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان خوبی را تربیت کرد که هر کدام هم اکنون یکی از بهترین کمانچه نوازهای کشور می باشند. او علاوه بر ساختن قطعه های ضربی از قبیل پیش درآمد و رِنگ، بر ردیف موسیقی ایرانی و ضربی های روایت شده از متقدمین تسلط کامل داشت. اصغر بهاری نقش مهمی را در روایت تصانیف و نغمه های فراموش شده و مهجور موسیقی ایرانی دارد. چنانچه بسیاری از تصانیف و نغمه هایی که اکنون موجود است، مدیون حافظه اوست. وی در روز دوشنبه ۲۰ خرداد ماه ۱۳۷۴ درگذشت.

Ali Asghar Bahari

Ali Asghar Bahari (1284 - 1374) was a professor of music and musicians featured fiddle maker. In his 60s, with Faramarz Payvar, Jalil Shahnaz, Mohammad Ismail and Mohammad Mousavi, the "Masters of" worked.

Biography :

Ali Asghar Bahari was born in 1284 in Tehran , Abbas Abad District market . He is originally from Spring Hamadan . Vice Mhmdtqykhan to his father at age 13 , he held his upbringing . After his father went bankrupt , her essence, her son, Mirza Ali Khan skilled fiddle player , forced to take refuge in the family's ancestral home . It was at this time became familiar with the music and fiddling grandfather was interested .to complete your experience in playing his fiddle . Ali Asghar Bahari , who must learn the things he learned from his uncle until the age of eighteen , along with Ebrahim Khan Mansouri's Orchestra in a concert that was held in a hall of fame spring company , and of fame here is to the ears of musicians and called him a good player and knows the Iranians are playing ears . It was at this time that his father died, his family affairs , the family 's eldest son , was buried. After several years of piano and violin, dulcimer rather than chronologically fiddle had put down his fiddle and began playing the violin , and learned with R. shy complete payment of their music . If after graduation from college , his teacher was so pleased with the outcome of all fees paid up to that time he had a lump on her back. After some time in spring training opens Mashhad music class for a year with Professor Habib sonic dulcimer works And student teach and then comes back to Tehran by Ayatollah creator music school teachers are invited to teach at the school began to cooperate. This period also coincided with the opening of her radio to call for assistance. That was in 1332, after years of distancing the fiddle, the banjo came back with great interest. The time that the instrument had been forgotten, and often it was seen as a humiliation for the instrument was deemed Mtrbhay Badger. The yellow spring performances on radio , he was invited to Tehran University to teach the students to pay for college . Radio France in 1346 with an invitation to perform at the Hall Dlavyl among three thousand viewers . His collaboration with the Center for Preservation and Propagation of Iranian music , good students trained each country are already one of the best fiddle Nvaz·hay . In addition to his percussion tracks such as auras and colors on Music Row and Zrbyhay Mtqdmyn narrative of his master . Asghar Bahari role in the story of the forgotten songs and melodies and music are obsolete . If a lot of songs and melodies that are available now , due to his memory. He died on Monday, Persian date Khordad 20 month 1374.