رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۳۰ مهر ۱۳۹۸

عاشوراییان - نمایش محتوای تلویزیون

 

 

برنامه های سیما

عاشوراییان

 

شبهای محرم و جوانهایی که به دنبال نوآوری اند

صد متر مانده به محل، بلندگوها مراسم را پخش میکنند، تا تازه وارد را زودتر وارد فضای مراسم کنند. کف و سقف و دیواره های راهرو با پارچه های سیاه پوشانده شده و نوری سبزرنگ و کمرنگ راه را برای شرکت کنندگان باز میکند. از پیچ راهرو که میگذری، خود را روبه روی یک فضای باز میبینی، پر از نور و روشنایی. چند قدم جلوتر، تو زیر خیمهای هستی سفید و روشن. کل مراسم زیر همین خیمه برگزار میشود. خیمه به سبک خیمه های بزرگ عربی، چین خورده است.

دور تا دور خیمه کتیبه های قلمکار اصفهانی با رنگهای متنوع، نقش و نگارهای سنتی زدهاند. کتیبه ها را نور فانوسهایی که از سقف آویخته شده، روشن میکند. ضلع جنوبی خیمه را لوح نوشته هایی مربعی پوشانده اند که نام یاران امام حسین در کربلا بر آنها نقش بسته است.

در دو سوی این لوح نوشته های بزرگ، پرده های عریض سفیدی نصب شده اند. باندهای صوتی حرفهای که در شش نقطه زیر خیمه ایستانده شده اند، توجه مرا به خود جلب میکند. چه نیازی به این دم و دستگاه صوتی در یک مراسم عزاداری؟

مسوول گروه عاشوراییان میگوید: وقتی بررسی کردیم، دیدیم یکی از دلایلی که باعث میشود فضای برنامه های مختلف عزاداری محرم تکراری به نظر برسد و مخاطب را خسته کند، فضاسازیهای تکراری و کلیشه ای است. قرار شد فضای داخلی محل برگزاری مراسم را هدفمند طراحی کنیم. اولا بر عکس خیلی از برنامه ها که عمده فضای اصلی را به آقایان اختصاص میدهند و خانمها در حاشیه قرار میگیرند، دقیقا نصف سالن را به آقایان دادیم و نصف دیگر را به خانمها. خیمه را هم سفید گرفته ایم تا از سنگینی رنگ سیاه کم کنیم و فضا را مانوستر سازیم. خود این کار به تعبیرهای مختلفی منجر شده است. مثلا بعضی از بچه های شرکت کننده در مراسم می آیند و میگویند این خیمه به نشانه پاکی جوانان، سفید است. یا میگویند چون این خیمه امام حسین است، پس جوانها را از ناپاکیها پاک میکند. دکور مراسم هم مفهوم دارد. هر شب جای یکی از لوح نوشته های روی دکور را خالی میکنیم و یک فضای سیاه به جایش قرار میدهیم. به این ترتیب در روز عاشورا، 10 خانه سیاه روی دکور هست. جایگاه مداح وسط سالن قرار داده شده و سکویی آماده شده که او روی آن برود و بخواند. این ایده را از روضه های قدیمی گرفتیم. آن وقتها که امکانات صوتی امروزی نبوده برای اینکه صدای مداح به همه جمعیت برسد، او را در وسط قرار میدادند. جایگاه مداح هم توسط یک نور موضعی سبزرنگ تا اندازهای روشن شده تا هم جمعیت عزادار او را ببینند و هم مداح اگر خواست، بتواند از روی کاغذ بخواند. و....